Vips

Ein to tre....
Hvist det er nokon som lurer på kva eg har gjort på i det siste så har du svaret her.
Fikk garnet forrige torsdag. I dag har eg strikka bolen på den første jakka til gutane. Så eg er ikkje redd eg ikkje skal bli ferdig til jul. Trur eg rekk skjerf og luer også. :)

Utenom hagesesong.

Ja her blir det ikkje skrevet mykje.
Og for å sei det sån. 'Nu går alt så mye bedre.'
Men det er etter at eg har vore i kjelleren. Og eg trur eg sparer den til psykologen. He-He

Bare ein liten raport frå det haustande vestland.

Bildene her er henta frå ei lita bygd ikkje så langt frå meg. Åkra ligg så langt ut på landsbygda det går ann å komme. Her råder freden og idyllen og bygda er oppblommstrande med mange forholdsvis unge innboere.
Bildene blei tadt forrige helg då vi var ute å lufta Bobilen.
Her går ikkje veien lenger.

Men det eg skulle raportere i dag er att no er dei fleste frøa sendt avgårde men eg har beholdt litt av kvar sort slik at eg enda har frø til dei som vill ha.

Det har gått 50 pakker til STA (tidligere), 30 til Srgc og 23 til Primulaklubbem. Ags får klare seg utan frø frå meg. Og det regner eg med dei gjer for der er lista vanligvis lang.
Frøboksen har vore her. Der var det ikkje så voldsomt mykje eg kunne tenke meg men noko blei det. Så eg har lagt oppi ein del frø der også.
Ellers så driv eg å tørker ein del Irisfrø til Kristl Walek i Gardens North. Så i år vil det havne nokre få sorter frå min liste på salgslista hennar. Primula og Iris. Litt kjekt synest eg.

Ellers lite å berette om hage. Eg driv å unngår den så godt eg kan. Og eg har faktisk strikka ferdig ein genser eg begynna på for eit par år sida.
Og no har eg bestilt tråd til 5 gensrer. Skal eit barnebarn få, må alle få. Og hald dåke fast. Dei skal være ferdige til jul.

Ha ein fin dag.

Lenge sida sist

Ja no er det lenge sida eg har skrevet her.
Det har sin enkle grunn i att eg ikkje har vore frisk. Når magen slår seg vrang er det lammende. Det har pågått sida i midten av august. Har hadt perioder som har vore bedre men på slutten no blei det så galt at eg slutta å ete. Smerter kvalme og diare kvar gang eg putta noko inn. I tilleg har eg hadt ein kravlende følelse i heile kroppen. Har vore innom det som er av leger her og sistemann kom på at det kanskje kunne være parasitter eller amøber. Så i dag er eg begynna på flagyl og er allerede mykje bedre. Uroen i kroppen har lagt seg men eg veit enda ikkje om det er ein stabil bedring. Eg håper og trur det. For det var ikkje muligt å få ta prøver då eg var tom.

Så i dag har eg for første gang på lenge følt trang for å gjere noko. Og eg har difor båre ned ein del stueplanter frå drivhuset til planterommet. Og så har dei første pellisene og litt anna fått komme inn i drivhuset.
Eg har satt på frostvakta der ute då det ser ut som regnet har slutta. Det er ei kald luft her no og det var nysnø på Melderskin i dagtidligt.
Enten så er det meg som er litt utav kurs ellers så ser det ut som høsten er tidligere enn vanligt i år. Det er ikkje mykje som blomstrer i hagen no. Og det som framdeles står i blomst er mildt sagt drukna. Det har vore ein fryktelig våt haust.
Men no er det altså opplett og i skrivendes stund 4 grader. Så i morgon må eg få inn meir. Og særligt det mest ømtålelige.
Eg har framdeles masse som skulle vore gjort i beda. Blant anna ein del utplanting. Eg får nok drøye utesesongen litt lenger i år sida eg har vore utav drift. Hadde igrunnen lyst til å ta ein pause frå dette no men det er som sagt eit og anna som må gjeres.

Ha ein fin dag folkens.

Mykje å gjere.

Stikk bare innom for å sei at eg har det travelt.
Hagen såg ut som ei slagmark då eg kom heim frå ferie. Så det var bare å gyve laus på luking og klipping av avblomsta planter. Det er utruligt kor mykje det siste betyr for at det skal sjå sån nokolunde ut i slike store rabatter som eg har. Når eg også skal berge ein del frø går det ekstra lang tid.
Stova har sidt ut som ein oppamlingsplass dei siste dagene. Og eg har sete til langt utpå nettene og renska frø.
Lista veks men det er mykje igjen.
Her er ein liten oversikt over kva som er renska til denne tid.
http://annesblomstersider.org/index.php?option=com_content&view=article&id=122&Itemid=141

Eg tar helst ikkje imot bestillinger enda då det er lenge til lista er ferdig. Og eg er opptatt med sortering. Men helleborusene og pulatillaene hadde hadt godt av å komme i jord så noko kan eg sende ut om det er nokon som er interisert. Eg annonserer på Hagegal når lista er ferdig.

Dolomittene

Ja no er vi vel heime att. Og eg må sei det var eit lite antiklimaks. Dårligt vær og ein hage som ser ut som eit takras. Men det er ein annen historie.

Etter å ha kjørt av og på motorveien i Slovenia x antall ganger og omdiriger tomtomen nokre ganger, suste vi inn i Italia. Desse kjempeflotte innretningene funker ikkje når avkjørslene er stengte. Vi fikk då.sjå livet på landsbygda Og ganske mange motorveikontrollposter.
Det er også lurt å sjekke om det er fleire plasser med samme navn.
Etter å ha sitt den Italienske lansbygda på svært nært hold forkynte ho der dama 'ankomst' på ein grusvei bak ein lansby ved foten av dolomittene. Då oppdaga vi att det var ei lang remse med Cortina, og vi fikk slått inn rett til slutt. Dette førte oss på veier vi sikkert ikkje hadde kjørt ellers og det var jo ei oppleving. Ved ein annledning kjørde vi praktisk talt gjennom ein maisåker. Men eg såg eit kirkespir gjennom desse høge plantene så vi anntok det var ein utgang.
Har desverre ikkje så mangen bilder derfå og dei sparer eg til hjemmesida. Men bilde over er frå ein stopp oppi fjella. Ikkje spørr meg kor.
Om du studerer bildet så ser du veien og tunellene oppe i fjellsida, og der kjørte vi.


Etter ein lang dags kjøring var vi på ca 1400 m ved ein ganske flott Campingplass. Og vi beslutta å ta kveld. Denne plassen var så flott at vi valgte å bli her ein ekstra dag.


Dolomittene var allerede eit skue. Og det var masse blomster i skogen like ved vogna vår. Vi rusla gjennom denne skogen ned til nermeste landsby. Ca 2 km.

Her eit hus der nede. Alt er høgt her oppe i fjella.

Trur bortimot alle leiger ut. Og det var eit skitrekk rundt kvar ein sving.

Å komunisere med Italienere er ikkje enkelt når ein ikkje snakker tysk. Men vi fikk tilslutt formidla at vi var usikre på veien til Cortina. Hadde fått fortalt at der var ein vei med for lav tunell. Når kampingplasseigaren endelig forsto oss, viste han oss eit flott bilde over heile tyrol og forklarte at om vi kjørte den eine veien ville vi havne på 2300 over havet. Panorama sa han.

Så vi valgte den veien. Og her er vi på vei. Det ligg mange slike landsbyer oppe i fjellene.

Her nærmer vi oss toppen. Desse lyse fjellformasjonene er ganske flotte.

Og her er vi på toppen. Samme fjelltopp frå ein annen vinkel.

Her har eg retta kameraet mot den veien vi skal kjøre

Samme her. Cortina ligg langt nedi der bak fjellene på ca 1400 m.

Fjella er virkelig flotte her. Ein annen gang skal vi ta beina fatt i desse fjella har vi bestemt.

Cortina frå bilvinduet.

Vi valgte å ikkje stoppe her då vi igrunnen synest vi hadde fått sitt ganske mykje av desse staselige fjella. Og turen gikk videre mot Østerike gjennom Brennerpasset og videre til Tyskland.

Vi tok nokre dager i Sverige - Trelleborg Før vi sette nasa heim att. Der var det også flott men det var litt for ruske til å bade på den flotte badestranda der. Så det blei småbyliv i stadenfor.

Sykkelen har vore sentral og viktig på heile turen.

Og at gubben reiste ifrå lommeboka på do i ein restaurang langs motorveien i Tyskland snakker vi ikkje om. Det er ein heil liten historie.

Bobilturister i Kroatia

Det er vell på tide med nokre ord her. Vi er på ferie med Bobilen. Og målet var Kroatia. No har vi vore her i 1 veke og vi stortrives.
Men først nokre bilder frå turen nedover.
Vi reiste via Sverige - Trelleborg til Tyskland - Sassnitz (eller noko sånt). Tyskland er herved døypt til dei evige motorveiers land. Og dei Østtyske gamle betongveiene var ein på kjenning å kjøre på. Synest aldri det landet tok lutt. Vi overnatta på eit truckstopp ved ein bensinstasjon og suste videre neste morgen.


Neste overnatting var i Østereike og det var på samme måte. Dagen etterpå hadde vi ikkje kjørt langt før vi havna i kø. Den varte i 3 timer og det var bare den første av 3 køer den dagen.



Men når det løsna gikk det unna. Slik bygger dei veier der i Østerike. Burde ikkje være så ulikt utgangspunktet i Norge.
Der er himla langt ned bare for å ha nevnt det.

Etter å ha stått i kø for å komme inn i Slovenia var det Atter ein kø for å komme inn i Croatia.
Her står vi i kø og vi får her den første følinga med kva vi skal til. Temperaturen har steget betrakteligt.
På kvelden annkom vi Bi Village like ved Pula som vi tilfeldigt valgte å bu på. Det er eit feriesenter/campingplass med alt ein måtte formå. Men alikevell ein av dei vistnok mindre. Eg synest den er enorm.
Her bur vi blant dansker, italienere, tyskere og mange andre nasjonaliteter. Ikkje så mange nordmenn.


Her er madammen havna i havet. Og det er deiligt.


Og her er gubben i Fazena det nærmeste sentrummet. Her har vi fortært diverse deilige måltider. Og eg med min gluten og melkeallergi har fått fortreffelig mat.



Vi har også besåkt Pula. Det var ein varm dag. 35 grader. Men ikkje den varmeste. I natt var det uutholdeligt. Og i dagtidligt kom det vind og regn. Eg går og huttrer men eg tipper det er godt over 20 grader.



Det kjem meir ein annen gang no nører gubben opp grillen. Og eg skal hakke salat av dei deiligste råvarer.
Men eg kan sei så mykje at vi bryt nok opp ein av dei første dagene for å dra til Dolomittene.

Stille og smågrått

No har eg posta bilder i hytt og og dynevær. Nokre av dei finn du her
Ingen grunn å gjenta seg sjølv.
Annledningen var hagevandringa på Søndag. Været viste seg frå si beste side og det kom meir folk enn forventa. Eg oppdaga faktisk at det er ei grense for kor mangen personer denne hagen kan ta. Problemet er bare at eg ikkje veit kor mangen som var her. Det var kun 2 andre frå styret og eg sprang å kokte kaffi innimellom alle spørsmåla og betaling av planter. Det hjelpte ikkje heilt at eg forkynte att det var sjølvbetjening.
Det er uansett veldigthyggeligt med slik vandring. Då treff ein som regel dei som er skikkeligt interiserte.
Det var uansett ein del arbeide å få hagen i stand denne gangen. Eg var på etterskudd men fikk skåre kantene på beda irundt plenen og det såg tåligt bra ut. Mine bed vil aldri være ugrasfrie. Det gror himla godt her. Og eg nipper litt her og litt der.


I eine øyeblikket er det sol og i neste er det regn. Ja desse to siste dagene altså. Så eg har slappa litt av. Beda treng virkeligt regn og det er enda tørt like under topplaget. Så det gjer ikkje noko om det regner i nokre dager til. Det kunne bare komt litt meir på kortere tid.
I dag har eg planta ut ein kasse med småplanter. Dette er jo ypperligt vær for den aktiviteten. Slepp å vanne. Og det er like godt å få det ut. Dei veks bedre i bakken enn i trengsel i småpotter. Problemet er bare at noko av det kan være sniglemat.
Og det minner meg om at eg må få ut litt sniglegift.
Men eg har planta det meste i sandbedet og der er det ikkje mangen snigler heldigvis. Skulle det vise seg å bli for stort kan eg jo bare flytte det.

Må ellers nevne at eg fikk 10 pk med Japanske Hepaticafrø i forrige veke. Dei er sjølvsagt sådde.
Og eg er ganske spent på kva det blir utav det. Desse er kanskje meir egna her då dei ikkje skal ha kalk.